เรื่องสั้น ฉ.๒๔๔๖

ยืนยันตาย

ฮ.นิกฮูกี้

            หล่อนโกรธกับพ่ออีกแล้ว เขารู้ดีเพราะหล่อนระบายมันออกมาด้วยควันบุหรี่ หล่อนต้องการประชดชีวิต เด็กสาวที่บริสุทธิ์อย่างหล่อนทำในสิ่งที่คิดว่าชั่วได้แต่เพียงเท่านี้

            เขาเห็นแล้วสะอึก
            ผู้หญิงกับบุหรี่ไม่เข้ากันสักนิด มันไม่ดีสำหรับมนุษย์ทุกคนที่ต้องทนทุกข์ทรมานในภายหลังจากการที่สูบบุหรี่นานนับสิบปี
             “ไม่ติดหรอกน่ะ สูบเล่น” หล่อนบอกกับเขา
            เขาเป็นนักสูบบุหรี่ตัวยง วัยเด็กเขาก็คิดแบบเดียวกับหล่อน
             “จะเลิกเมื่อไหร่ก็ได้” หล่อนพูดเหมือนกับเขา
            แต่หลังจากสูบบุหรี่มาถึง ๑๐ ปี เขารู้ดีว่าสิ่งที่คิดในตอนเด็กมันผิดหมด
            เขาอยากจะเลิกบุหรี่ คนที่สูบบุหรี่ทุกคนอยากเลิกสูบบุหรี่ เพราะหลายปีที่ติดมันทุกคนรู้ดีว่ามันมีแต่โทษและโทษ
            เสียเงิน เสียสุขภาพ ในอนาคตนักนิยมควันบุหรี่มีทางเลือกเพียงทางเดียว
            ความตาย ด้วยอาการทรมาน
            เขารู้อนาคตของตัวเอง และไม่ต้องการให้หล่อนมีอนาคตเช่นเขา
            เขาพยายามเลิกบุหรี่หลายครั้ง แต่ไม่เคยสำเร็จ แทบจะร้อยทั้งร้อย ถ้าใครนิยมบุหรี่จะเลิกสูบมันไม่ได้
            เขาแก่กว่าหล่อนสิบปี ตอนนี้เขาอายุ ๒๕ สูบบุหรี่ตั้งแต่อายุ ๑๕ ปี หล่อนกำลังพยายามเป็นเหมือนเขา
             “ทีพี่ยังสูบ”
             “ตอนนี้พี่อยากเลิก แต่เลิกไม่ได้”
             “ทำไมล่ะ ใครห้ามพี่”

             “บุหรี่มันเลิกกันไม่ได้ง่ายๆ พี่รู้ดีเพราะพี่พยายามเลิกหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ มันทำให้พี่รู้สึกทุเรศตัวเองมาก รู้ทั้งรู้ว่าในอนาคตจะมีแต่ความทรมาน แต่ก็ต้องก้มหน้ายอมรับวันนั้นที่ต้องมาถึงอย่างทุเรศ พี่ไม่ต้องการให้แนนทรมานเหมือนพี่”

             “แนนเชื่อว่าถ้าแนนติดบุหรี่ อยากเลิกก็เลิกได้”
             “เชื่อเถอะ ไม่มีทางเลิกได้”
             “เอาเถอะ แนนสูบมันเล่นๆ ไม่ได้สูบเอาจริงเอาจังเหมือนพี่สักหน่อย”
             “คนสูบบุหรี่ใหม่ๆ คิดจะสูบเล่นๆ กันทั้งนั้น แต่ในที่สุดมันก็ติดกันทุกคน”
             “แนนเชื่อว่าตัวเองไม่ติดแน่นอน”
             “ทำไมแนนถึงงคิดอยากสูบบุหรี่”
            หล่อนมองหน้าเขา “แนนเห็นพี่สูบ”

            เขานิ่ง จริงอย่างที่หล่อนพูด เขาและหล่อนรักกัน หล่อนเป็นเด็กที่ต้องการเลียนแบบพฤติกรรมผู้ใหญ่ที่หล่อนรัก เขาเป็นเหมือนฮีโร่ของหล่อน มันจึงทำให้หล่อนมีจิตใต้สำนึกที่จะสูบบุหรี่

             “ถ้าพี่เลิกสูบบุหรี่ล่ะ แนนจะสัญญากับพี่ได้ไหมว่าจะไม่สูบบุหรี่ตลอดไป”
             “พี่จะสามารถเลิกได้เหรอ”
             “ถ้าเพื่อแนน พี่จะเลิก”

             “ไหนพี่บอกว่าคนสูบบุหรี่จะเลิกสูบบุหรี่ไม่ได้ ถ้าพี่เลิกได้มันก็แสดงให้เห็นว่าสิ่งที่พี่พูดผิด ฉะนั้นแนนย่อมสามารถเลิกสูบบุหรี่ได้ถ้าอยากเลิก แม้จะติดมัน”

            จริงของหล่อน ถ้าเขาเลิกได้มันก็แสดงให้เห็นว่าคำพูดของเขาไม่จริง หล่อนก็สามารถสูบเพื่อที่จะเลิกมันได้เช่นกัน แต่เขารู้ว่ามันไม่เหมือนกัน คนเรามีความสามารถต่างกัน แรงจูงใจต่างกัน

            เขารักหล่อน
            ความรักที่เขามีคือแรงจูงใจ เขารักหล่อนจนสามารถสัญญากับหล่อนที่จะไม่สูบบุหรี่ รักอย่างยอมตายแทนได้
            แล้วหล่อนล่ะ หล่อนจะสามารถรักเขาหรือใครสักคนได้มากาพอที่จะสัญญาเช่นนี้ไหม
             “แนนต้องเข้าใจอย่างหนึ่งนะ พี่รักแนน แนนรู้ใช่ไหม”
            หล่อนพยักหน้า

             “ความรักที่พี่มีต่อแนน ทำให้พี่สามารถทำทุกอย่างเพื่อให้แนนมีความสุขได้ ความรักที่พี่มีย่อมเอาชนะความอยากในบุหรี่ได้ ความรักมันยิ่งใหญ่จนสามารถทำให้พี่ทำทุกอย่าง เพื่อคนที่พี่รักได้ ฉะนั้นพี่จึงคิดว่าตนเองสามารถเอาชนะบุหรี่ได้ เพราะพี่รักแนน”

             “ความรักเอาชนะบุหรี่ได้รึ” หล่อนพึมพำกับตัวเอง
            เขาพยักหน้า “ความรักมันสามารถทำให้มนุษย์ทำทุกสิ่งทุกอย่างได้”
             “แนนรักพี่” หล่อนบอก
             “ถ้าแนนรักพี่ แนนสัญญาได้หรือไม่ว่าจะไม่สูบบุหรี่เพื่อพี่”
             “สัญญาต่อพี่รึ”
             “ไม่ใช่สัญญาต่อพี่ แต่เป็นสัญญาต่อความรักที่จะไม่สูบบุหรี่”
             “ถ้าวันหลังแนนหมดรักพี่ แนนจะสามารถสูบบุหรี่ได้”

             “ไม่สิ แนนไม่ได้สัญญาต่อพี่ แต่แนนสัญญาต่อความรัก แม้แนนหมดรักพี่ แนนไม่มีพี่อยู่ในใจอีกต่อไปแล้ว เมื่อนั้นแนนจะสูบบุหรี่อีกก็ได้ แนนไม่ได้ผิดสัญญา เพราะในชีวิตของแนนไม่ได้มีพี่อีกต่อไปแล้ว แต่เมื่อแนนสัญญาต่อความรัก แนนจะต้องไม่สูบบุหรี่อีกตลอดชีวิต เหมือนที่พี่จะเลิกสูบบุหรี่ตลอดชีวิตไม่ว่าในภายหลังพี่จะรักแนนอีกหรือไม่ก็ตาม เพราะความรักคือความรัก ความรักไม่เกี่ยวเนื่องกับกาลเวลา ความรักมีอยู่ในทุกกาลเวลา สัญญาที่มีต่อความรักจึงจะต้องเป็นเช่นนั้นตลอดไป”

             “ถ้าแนนสัญญากับความรักว่าแนนจะรักพี่ตลอดไป แล้วภายหลังแนนไม่รักพี่อีกแล้วล่ะ”

             “สัญญาต่อหน้าความรักว่าจะรักตลอดไป มันจะเป็นความรักตลอดไป แม้แนนผิดสัญญาต่อพี่ แต่แนนก็ไม่ผิดสัญญาต่อความรัก แม้ว่าแนนจะหมดรัก เพราะความรักที่แนนจะมีให้ต่อพี่มันไม่มีอีกต่อไปแล้ว เมื่อแนนไม่มีความรักที่เป็นตัวตั้งสัญญา แนนจึงไม่ได้ผิดสัญญา มันเป็นคนละส่วนกับสัญญาต่อหน้าความรักที่จะรักตลอดไป เพราะความรักที่เคยให้สัญญาไว้แล้วมันจะไม่ดับสูบ”
             “แนนชักงง”
             “ไม่น่างงหรอก ลองคิดให้ดีสิ”

            หล่อนนิ่งคิดนาน สุดท้ายหล่อนพยักหน้า “เหมือนกับพี่หรือเปล่า พี่สัญญาต่อหน้าความรักว่าจะเลิกสูบบุหรี่ ถ้าพี่สูบบุหรี่ก็แสดงให้เห็นว่าพี่เลิกรักแนนแล้ว”

             “ไม่เหมือนกัน ถ้าสัญญาต่อความรักว่าจะรัก แม้เลิกรัก ก็ไม่เป็นการผิดสัญญา แต่สัญญาต่อความรักว่าจะเลิกสูบบุหรี่ มันก็เป็นเพียงผิดสัญญาต่อบุหรี่ แต่ไม่ได้หมายความว่าผิดสัญญาต่อความรัก เพราะสิ่งที่พี่สัญญามันย่อมแสดงให้เห็นแล้วว่าพี่รักแนนมากเพียงใด แม้พี่กลับมาสูบมันก็แสดงให้เห็นว่าสิ่งที่พี่สัญญาเป็นสิ่งที่ถูกต้อง เพราะบุหรี่มีพิษทำให้พี่ต้องผิดสัญญา”

             “พี่พูดเอาดีเข้าตัวหมด แต่ถ้าพี่ผิดสัญญา สูบบุหรี่อีก พี่ก็เป็นคนเลว”

             “ความรักมันทำได้ทุกอย่าง ความรักมันทำให้มนุษย์ยอมเป็นคนเลว เพื่อที่คนรักของตนจะมีความสุข ถ้าพี่ผิดสัญญาต่อแนน พี่อาจจะเป็นคนเลวที่ผิดสัญญา แต่มันก็แสดงให้เห็นว่าพี่มีความรักต่อแนนอย่างแท้จริง”

             “ตกลงว่าแนนสัญญากับพี่ แนนจะไม่สูบบุหรี่อีก”
             “พี่ก็สัญญาต่อแนน พี่จะไม่สูบบุหรี่อีก”
             “เป็นสัญญาต่อหน้าความรัก”

            เขาหยุดบุหรี่ได้ถึง ๑ อาทิตย์ เขามีแรงจูงใจที่จะเลิกสูบบุหรี่เพื่อคนที่เขารัก แต่บุหรี่มันเอาชนะทุกสิ่งทุกอย่าง เหมือนที่ความรักมันสามารถเอาชนะทุกสิ่งทุกอย่าง

            บุหรี่ชนะ ทำให้เขากลับมาสูบใหม่
            ความรักชนะ ทำให้โลกได้รู้ว่าเขารักหล่อนมากขนาดไหน

            เขารักหล่อนมากจนสามารถทำผิดสัญญาได้ ที่ทำให้เขายอมเป็นคนเลว ยอมโกหกหล่อน เพื่อที่หล่อนจะไม่ต้องสูบบุหรี่

            ยามไปเที่ยวกับหล่อน เขาไม่พกบุหรี่ติดตัว แต่พอแยกย้ายกันกลับบ้าน เขาจะรีบไปซื้อบุหรี่สูบทันที เขากลายเป็นคนโกหกหลอกลวง เพื่อทำให้เห็นว่าเขารักษาสัญญา หล่อนจะได้ไม่ผิดสัญญา

            หล่อนไม่ได้ผิดสัญญาจริงๆ จริงอยู่ หล่อนอาจจะยังรักเขาอยู่ แต่เพราะการลองเพียงน้อย อำนาจของบุหรี่จึงยังไม่สามารถครอบงำให้หล่อนติดได้ ตลอดเวลาที่คบกับเขา หล่อนจึงไม่ริสูบบุหรี่

            บุหรี่คือความคงทน มันเป็นอมตะ มันเป็นโทษที่มนุษย์ไม่อาจต้านทานได้
            แต่ความรักไม่เคยคงทน มันไม่เป็นอมตะ มันตายได้
            หล่อนเลิกรักเขาแล้ว หล่อนบอกเลิกกับเขา วัยของเขาและหล่อนแตกต่างกัน เขาเข้าใจดี เขาจะไม่ตามตื้อหล่อน แม้เขาจะปวดร้าว
            แต่ความรักที่เขามีให้หล่อนอย่างแท้จริง มันบอกให้เขารับสภาพว่าหล่อนต้องจากไป เพื่อมีชีวิตที่ดีกว่าอยู่กับเขา
            อีก ๒๐ ปีต่อมา เขาเป็นมะเร็งปอด และกำลังจะตาย
            หล่อนเป็นแพทย์หญิงคนใหม่ที่มาร่วมในคณะรักษาเขา เมื่ออยู่กันตามลำพัง หล่อนบอก
             “พี่ผิดสัญญา”
            เขามองหน้าหล่อน ๒๐ ปีที่ไม่พบกัน หล่อนยังคงสวยเหมือนเดิม

             “พี่ผิดสัญญาต่อหน้าความรัก เพื่อบอกให้แนนรู้ว่าพี่รักแนนจริงๆ ว่าบุหรี่มันทำให้คนเลิกไม่ได้จริงๆ และมันทำให้พี่ต้องทรมานอยู่ในเวลานี้ ลงว่าใครติดบุหรี่แล้วมันจะเลิกไม่ได้ ความรักสามารถทำให้เราเป็นคนเลวเพื่อให้คนที่เรารักมีความสุข”

             “แนนไม่ได้รักพี่อีกต่อไปแล้ว” หล่อนบอก “หลังจากที่เลิกกันไป จนถึงวันนี้พี่ไม่เคยอยู่ในใจของแนนอีกเลย”

            เขาพยักหน้าอย่างเข้าใจ นัยน์ตาปวดร้าว “ในเวลานี้พี่ก็ไม่ได้รักแนนอีกต่อไปแล้ว แต่ความรักที่พี่สัญญาต่อหน้าความรักว่าจะรักแนนตลอดไป มันก็ยังเป็นเช่นนั้นอยู่ มันอยู่ในสักที่หนึ่งในกาลเวลา มันไม่ได้หายไปไหนเลย”

            เขาหลับตาลง ใช้หัวใจมองดูความว่างเปล่าที่มืดสนิท ณ ที่ไกลในกาลเวลา และ ณ ที่ใกล้ที่สุดของกลางหัวใจ เขาได้เห็นภาพของวันเก่า เขาและหล่อน รอยยิ้ม และความรัก

            หล่อนหลับตาลงเช่นเดียวกับเขา เห็นแสงสว่างลำเดียวกันกับเขา มันทำให้หล่อนต้องร้องไห้ร่วมไปกับ

เขา ในวันเก่าก่อนนั้น ที่ความรักไม่ได้เดินข้ามกาลเวลา ให้ทันกับวันเวลาที่เดินทางไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดนิ่ง

            หล่อนลืมตาขึ้น “แนนเข้าใจ ความรักของแนนที่เคยมีให้พี่ก็เป็นอย่างนั้นเหมือนกัน”
             “แนนแต่งงานแล้วยัง” เขาลืมตาขึ้น
             “แต่งแล้วค่ะ พี่ล่ะ”
             “พี่แต่งแล้ว”
            เขาและหล่อนสบตากัน น้ำตาของหล่อนไหลออกมา
             “แนนขอโทษนะคะที่เมื่อก่อนแนนทิ้งพี่”
             “ไม่เป็นไรหรอก”
             “แนนขอบคุณพี่มากนะคะ”
             “เรื่องอะไร”
             “ที่พี่รักแนนจนยอมเป็นคนเลว ทำให้แนนไม่ริลองสูบบุหรี่จนบัดนี้ และจะไม่สูบบุหรี่ตลอดไป”
            เขายิ้มอย่างมีความสุข “พี่ดีใจเหลือเกิน ที่ความรักมีอานุภาพ ทำให้ผู้หญิงที่ผู้ชายคนหนึ่งเคยรักมีความสุข”

            หล่อนปล่อยโฮ “แนนขอบคุณพี่มากค่ะ แนนรักพี่ พี่ได้ยืนยันให้แนนเห็นถึงความรักของพี่ พี่ได้ยืนยันให้แนนได้เป็นพิษภัยของบุหรี่ ความตายของพี่มันทำให้แนนได้รู้ว่าไม่มีใครต้านทานบุหรี่ได้เลย ความรักสามารถทำให้เราเป็นคนเลวเพื่อคนที่เรารักได้”

             “ไม่เป็นไรหรอก พี่คิดว่ามันคุ้มแล้วที่ความตายของพี่เป็นเครื่องยืนยันว่าครั้งหนึ่งพี่รักแนนมากขนาดไหน”

            หล่อนซบหน้าลงกับอกของเขา “พี่คะ แนนรักพี่”
             “แม้กระทั่งตอนนี้รึ”
             “ค่ะ แนนรักพี่ ตลอดไป”

            เขาเอามือผอมแห้งลูบศีรษะของหล่อน “ขอบคุณ แต่แนนเอ๋ย พี่ไม่ต้องการโกหกแนน ตอนนี้พี่ไม่รักแนนอีกต่อไปแล้ว พี่ลืมแนนไปจากใจสิ้นแล้ว”

            เขามองดูเส้นผมที่นุ่มสลวยของหล่อน ที่เขาเคยจับและจูบ เขาโกหกหล่อน เมื่อหล่อนบอกรักเขาอีกครั้ง คนที่กำลังจะตายอย่างเขาไม่ควรทำให้หล่อนร้องไห้ในวันที่ต้องอจากกันไปตลอดกาล เขารักหล่อนอีกครั้งเช่นกัน ความรักที่เป็นอดีตมันไม่ได้หายไปไหน มันอยู่ทุกกาลเวลา และในเวลานี้มันก็ได้กลับมาเพื่อที่จะทำให้เขาเป็นคนเลว ในอันที่จะโกหกหล่อน เพื่อให้หล่อนไม่ต้องรู้สึกเศร้าว่าคนที่รักหล่อนกำลังจะจากไป

            ไม่กี่วันต่อมา เขาตายไปด้วยอาการทรมาน หล่อนไม่มีทางรู้เลยว่าความรักที่เขาเคยมีให้แก่หล่อนมันกลับมาหาเขาอีกครั้ง และมันตายไปพร้อมกับการจากไปของเขา

            มันทำให้เขาเจ็บปวด เขาอยากให้คนที่เขารักได้รู้ว่าเรารัก อยากประกาศความรักให้ดังก้อง     

            มิใช่แก่โลก ขอเพียงแค่ให้ผู้หญิงคนนี้ได้ยิน แต่สายเสียงมันค้างคาอยู่ที่ริมฝีปากแตกแห้ง ถ้าพูดออกไปหล่อนจะเจ็บปวด เพียงแค่เรื่องราวที่ปรากฏตรงหน้า เขาเชื่อว่าหล่อนย่อมรักเขา และถ้าเขาสนองตอบว่าเขาก็รักหล่อนอีกครั้ง หล่อนจะไม่สามารถลืมเขาได้ง่ายๆ

            ชีวิตของหล่อนจะต้องอยู่ต่อไป ไม่ควรหรอกที่หล่อนจะมีชีวิตอยู่ด้วยความรู้สึกผิดและเสียใจ
            เขาจึงเพียงเก็บความรักไว้ข้างในใจ เพื่อให้หล่อนลืมเขาได้ง่าย และสามารถมีชีวิตต่อไปอย่างเบิกบาน

            หล่อนมองดูเส้นราบเรียบของจอมอนิเตอร์ ภรรยาและลูกของเขาร้องไห้ หล่อนเดินออกมาจากห้องคนไข้ เข้าห้องน้ำ ร้องไห้

            หล่อนหยิบบุหรี่มวนที่ ๑๐ ของวันออกมาสูบ หล่อนก็เป็นคนเลวคนหนึ่ง
            หล่อนต้องแอบสูบบุหรี่ หล่อนไม่ต้องการให้สามีของหล่อนผิดสัญญาเช่นกัน
            แต่ว่าหล่อนรักสามีจริงหรือ เหมือนที่คนรักเก่าของหล่อนไม่ได้รักภรรยาของตน

            บุหรี่คือความตายที่เดินทางถึงก่อนกำหนด มนุษย์ไม่ควรสูบบุหรี่ เพื่อมีชีวิตอยู่เพื่อคนที่ตนรัก แต่มนุษย์จะมีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร ในเมื่อสูญเสียคนรักไปแล้ว

            เรื่องราวที่เกิดขึ้นมันบอกให้รู้ว่าเขาไม่ได้รักภรรยาของตน เขารักหล่อน
            หล่อนสูบบุหรี่ หล่อนจึงไม่ได้รักสามีของตน

            หล่อนสะอื้นไห้ หล่อนรักผู้ชายคนนั้น อดีตอันนานแสนนาน หล่อนปล่อยโฮออกมาเหมือนคนบ้า ผู้ชายคนนั้นรักหล่อน บุหรี่มันฆ่าเขาและประกาศความรักของเขาที่มีต่อหล่อน ความรักในอดีตมันตายไปจากใจ

            การเดินทางของวันเวลามันช่างบัดซบเหลือเกิน