สามก๊ก ตอนโฮจิ๋นสิ้นอำนาจ (๒) ิ

        ฉบับที่แล้วสักวาเรื่องสามก๊กเริ่มเรื่องเมื่อที่ปรึกษาพระเจ้าเฮี่ยนเต้เห็นว่าบ้านเมืองวุ่นวายเพราะโจรโพกผ้าเหลืองทำความเดือดร้อนแก่ประชาชนพลเมืองมาก จึงประกาศหาคนมีฝีมือมาปกครอง โฮจิ๋นเห็นว่าตนมีฝีมือจึงรวบรวมสมัครพรรคพวกเข้ารับอาสา ปรากฏว่าได้รับเลือกด้วยคะแนนเสียงท่วมท้นถึงสิบเก้าล้านเสียง จึงใช้อำนาจบาตรใหญ่ทั้งกอบโกยและเหยียบย่ำกฎหมาย ประชาชนจึงแบ่งฝักแบ่งฝ่ายทั้งเชียร์และต่อต้าน
         ต่อไปคุณหญิงอรฉัตร ในบทราษฎรกลุ่มที่ ๑ ดังนี้
         สักรวาม็อบใหญ่ใฝ่กงฉิน / เราเดินดินเขาออกปากเรียก รากหญ้า / เหมือนกดหัวเหยียบล้มจมพสุธา / เสริมเดชาอานุภาพอันเกรียงไกร / รับแจกทั้งไม้จิ้มฟันยันเรือรบ / เดินขบวนคอยประจบท่านผู้ใหญ่ / สามสิบบาทรักษาตนพ้นโรคภัย / กตัญญูคล้ายนิสัยคนไทยเอย (ปรบมือ) บทนี้คุณดวงเนตร ขับร้องในทำนอง เพลงจีนขิมเล็กที่คุ้นๆ
         ฝ่ายราษฎรกลุ่มที่ ๒ ซึ่ง รับบทโดย ดร.ญาดา ผู้อ่อนอาวุโสสุดในวันนั้น กลับว่าด้วยทัศนะตรงข้ามว่า สักวาปัญญาชนคนคุณภาพ / ไม่ยอมศิโรราบกราบโฮจิ๋น / อภิมหาโครงการผลาญแผ่นดิน / ทีมกังฉินสวาปามตะกรามนัก / กินซ้ำซากโกงซ้ำซ้อนซ่อนเงื่อนงำ / จริยธรรมน่าหดหู่ไม่รู้จัก / ขืนรอช้าชาติพังโกงทั้งพรรค / ต่างชวนชักเดินขบวนไล่ไม่เอาเอย (ปรบมือ) บทเดือดๆนี้ คุณสุรางค์ คนเสียงเพราะขับร้องด้วยเพลงจีนแส
คุณประยอม มาในบทโฮจิ๋นต่อไปว่า
         สักวาโฮจิ๋นกินตำแหน่ง / จึงตั้งแต่งญาติพี่น้องผองเพื่อนสนิท / ญาติกาธิปไตยไปทุกทิศ / กระทั่งรัฐวิสาหกิจโกยกำไร / แก้กฎหมายในสภาค้าขายคล่อง / แม้เพื่อนพ้องวุฒิสภาว่ากันได้ / เห็นบ้านเมืองเคืองขุ่นแทบฟุนไฟ / เรียกตั๋งโต๊ะมาเป็นใหญ่ในกรุงเอย
(ปรบมือ) คุณสมชาย ขับร้องบทนี้ด้วยทำนองเพลงโป๊ยกังเหลง สนุกครึกครื้นมาก
         ฝ่ายตั๋งโต๊ะ ซึ่งเป็นนายทหารที่มีฝีมือในการปราบโจรอยู่เมืองใต้ ถูกนายเรียกเข้ามาใช้งานในกรุง คุณอำพลบอกความรู้สึกแทนว่า
         สักวาตั๋งโต๊ะรับแต่งตั้ง / ต้องยับยั้งปราบโจราโพกผ้าเหลือง / ซึ่งไม่รู้สู้กับใครไม่ประเทือง / แต่เข้าเมืองหลวงแล้วกลับแป้วใจ / ชาวบ้านโดนรุมแทะถึงกระดูก / บอกไม่ถูกแทบจะพาน้ำตาไหล / ต้องรักษาทั้งระเบียบและวินัย / อดทนไว้รอเวลาค่อยว่าเอย (ปรบมือ) � บทนี้คุณณรงค์ ขับร้องในเพลงจีนนั่งเตียง
         กล่าวฝ่ายบริวารของโฮจิ๋น ซึ่งอาจารย์นภาลัยถอดหัวใจออกมาว่า
         สักวาลูกน้องของโฮจิ๋น / นายพลัดถิ่นพลัดพี่น้องพลัดห้องหอ / จะเข้าเมืองก็ติดคอมอชอ (คมช.) (ฮษ) / คอตอสอ (คตส.) ก็ดุเดือดเชือดลูกเมีย (ฮา) / จะแก้แค้นแทนนายให้เป็นข่าว / งานเคาต์ดาวน์ก็ให้เกิดระเบิดเสีย / เผาโรงเรียนใหญ่เล็กเด็กหางเปีย / ปลุกม็อบเชียร์ม็อบต้านสู้กันเอย (ปรบมือ) บทดุเดือดเช่นนี้คุณดวงเนตร ขับร้องเพลงตุ๊กตา ทันอกทันใจดีแท้
         ถึงบทโฮจิ๋นอีกแล้ว คราวนี้คุณประยอมคิดการใหม่ว่า
         สักวาโฮจิ๋นคิดเลือกตั้ง / เพื่อหาเสาพิงหลังสั่งการได้ / กลเม็ดแจกดะประจักษ์ใจ / ยกเว้นคนมณฑลใต้กับในกรุง / กับพวกโจรโพกผ้าเหลืองยังเคืองแค้น / มันวางแผนคลื่นใต้น้ำทำเรื่องยุ่ง / จะงุบงิบซุกหุ้นให้สบายพุง / มันกระทุ้งกันอยู่ได้หมั่นไส้เอย (ปรบมือ)
บทนี้คุณสมชาย ขับร้องด้วยทำนองเพลงจีนบีฮูหยิน
          เป็นทีของราษฎรกลุ่มที่ ๑ ซึ่งคุณหญิงอรฉัตรถอดรหัสหัวใจออกมาว่าสักรวาเขาเกณฑ์ให้ไปเลือกตั้ง / เอารถนั่งมาขนคนทั้งหลาย / แจกเงินทองของใช้ให้สบาย / ทั้งหญิงชายด้อยศึกษาถูกล่าลวง / ล้วนเลือกพรรค จีนรักจีนŽ สิ้นทั้งหมด / พรรครับจ้างเล็กเหมือนมดไม่ต้องห่วง / สิบหกล้านบานใจไปตามดวง / ฝนยังร่วงแทนน้ำตาประชาเอย (ปรบมือ) บทที่น่าเห็นใจนี้ อาจารย์สุดจิตต์ ขับร้องด้วยเพลงจีนปังหลังไพเราะ
ตรงข้ามกับราษฎรกลุ่มที่ ๒ ซึ่งดร.ญาดารจนาว่า
         สักวาพลังเงียบเฉียบทุกทิศ / ใช้สิทธิ์สู้ฉ้อฉลกลเลือกตั้ง / ชายหญิงต่างร่วมรวมพลัง / โนโหวต ไหลหลั่งดั่งสายธาร / อารยะขัดขืนมีดื่นดาษ / ท้าทายวงจรอุบาทว์อาจหาญ / อำนาจมืดท่วมฟ้ากล้าคัดค้าน / กระตุกหนวดรัฐบาลวิ่งพล่านเอย (ปรบมือ)
บทนี้คุณสุรางค์ ขับร้องด้วยทำนองเพลงจีนหน้าเรือไพเราะและได้อารมณ์ดี นั่งคอยมานานที่ปรึกษาฮ่องเต้ คุณหมอหู-คอ-จมูก ศ.พูนพิศ เห็นประชาชนแบ่งฝักแบ่งฝ่ายอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เห็นท่าบ้านเมืองวุ่นวายจะไม่ดี จึงรีบดำเนินการ
         สักวาที่ปรึกษาเห็นว่าแย่ / ไม่รีบแก้บ้านเมืองจะลำบาก / ต้องรีบปราบโฮจิ๋นให้สิ้นซาก / ที่ยุ่งยากเพราะขาดรักสามัคคี / จึงกระซิบตั๋งโต๊ะรีบจัดการ / ตอนโฮจิ๋นจากบ้านเหมาะเหลือที่ / แล้วเข้ายึดอำนาจโดยทันที / ให้อยู่ที่อเมริกาอย่ามาเอย (ฮา-ปรบมือ) เหตุการณ์มันช่างคล้ายที่ประเทศสารขัณฑ์โดยบังเอญเหลือเกิน อาจารย์สุดจิตต์ ขับร้อง
บทนี้ด้วยเพลงเพลงจีนอ่าอา เรียกบรรยากาศสนุกสนานเพลิดเพลินยิ่งนัก
         เมื่อได้ไฟเขียวดังนั้น ตั๋งโต๊ะ อำพล ก็เห็นท่าเข้าล็อกตามที่หวั่นอยู่แล้ว
สักวาตั๋งโต๊ะร้องโป๊ะเชะ (ฮา) / ตรงใจเป๊ะทุกอย่างต้องคล่องไปหมด / ทั้งโฮจิ๋นไปเมืองนอกไม่บอกงด / ได้ขับรถถังโชว์โก้ชะมัด / รับดอกไม้ให้คุณอบอุ่นจิต / ประชาชนเป็นมิตรเห็นถนัด / ประชาธิปไตยพักไว้ไม่เร่งรัด / ป่วยมากจัดยาแรงย่อมแพงเอย(ปรบมือ บทมันๆนี้คุณณรงค์ ขับร้องในทำนองเพลงสังขารา เข้าบรรยากาศดีเหลือเกิน
         เดือดร้อนถึงคุณหญิงโฮจิ๋น คุณนิภาต้องรับหน้าที่แม่บ้านคนดีคนเก่งว่าสักวาขึ้นเครื่องทีสี่สิบกระเป๋า / แอบซื้อเอาโคตรเพชรเม็ดใหญ่ใหญ่ / เผื่อไปแปลงเป็นทุนกักตุนไว้ / หอบคนใช้ไปเช็ดล้างอยู่อย่างสบาย / แล้วสั่งเสียโฮจิ๋นอยู่ถิ่นพัก / ถ้าเบื่อนักไปสิงคโปร์โถเรื่องง่าย / น้องวิ่งรอกด้วยพันผูกลูกหญิงชาย / แล้วเดินสายไปกราบป๋าอย่าห่วงเอย (ปรบมือ) ทำวุ่นๆวายๆนี้ คุณสุรางค์ ขับร้องในทำนองเพลงแป๊ะถึงอกถึงใจยิ่ง
         ถึงบทราษฎรกลุ่มที่ ๑ คุณหญิงอรฉัตร บันทึกเหตุการณ์เมืองจีนตอนนั้นว่า
         สักรวาคลื่นใต้น้ำหมดอำนาจ / แต่ไม่ขาดสามิภักดิ์รักโฮจิ๋น / เขายังส่งเงินมาให้ใช้อยู่กิน / จึงไม่สิ้นความภักดีมีน้ำใจ / รับอาสาวางระเบิดเปิดแปดจุด / ให้บ้านเมืองอุตลุดฉุดไม่ไหว / กวนประสาทคอมอชอกันต่อไป / ตามวิสัยคนพาลรุกรานเอย (ปรบมือ )บทนี้คุณดวงเนตร ต้องขับร้องทำนองเพลงทุคตะ (เหมือนเพลงขอทาน ?) ให้เข้าบรรยากาศ
         เดือดร้อนถึงราษฎรกลุ่มที่ ๒ ซึ่งห่วงบ้านห่วงเมือง ดร.ญาดาฉายภาพประชาชนส่วนใหญ่ในประเทศตอนนั้นไว้ว่าสักวาราษฎรถึงตอนกลุ้ม / สถานการณ์ไฟสุมรุ่มร้อนจิต / วอนขิงแก่ยอมรับปรับความคิด / ที่ผิดควรแก้ไขใช่ปล่อยวาง / รองนายกฝ่ายมั่นคงจงตั้งเถิด / คุณล้ำเลิศขจัดภัยได้ทุกอย่าง / คลื่นเหนือน้ำใต้น้ำภัยอำพราง / จะไกลห่างหายหดหมดฤทธิ์เอย (ปรบมือ) บทนี้คุณสุรางค์ ขับร้องในทำนองเพลงจีนไจ๋ยอ ที่แสนคุ้นหู
กล่าวถึงทหารใหญ่นายตั๋งโต๊ะ ภาระอะไรๆก็โละไปลงที่เขาหมด คุณอำพลจึงระบายความในใจแทนนายทหารสมถะ (แต่ก็อดไม่ได้ที่จะใช้ลูกถนัด ออกกลอนตายท้ายวรรค) ว่า
         สักวาตั๋งโต๊ะรับโหมะแหละ / ขอโฮจิ๋นอย่าได้แวะกลับมาเถอะ / ขืนสืบทอดอำนาจก็อาจเลอะ / แต่เพิ่งเจอะขุมทองของทุนทรัพย์ / บอร์ดแห่งทุนทั้งหลายสายเลือดเก่า / ต้องโละเอาออกไปไม่ตั้งกลับ / ควรไว้ใจแต่พวกเราจากเหล่าทัพ / เมื่อเสร็จสรรพก็วางใจถอยได้เอย (ปรบมือ) บทนี้ คุณสมชาย ปล่อยลวดลายขับร้องในทำนองเพลงฮ่อแฮ่ สนุกสนานยิ่ง
         มาถึงบทโฮจิ๋น เมื่อถูกยึดอำนาจตอนไม่อยู่เมืองหลวง คุณประยอมกลับรู้สึกว่าไม่เห็นเดือดร้อนอะไรนักหนา
         สักวานิราศร้างต่างประเทศ / ถือหนังสือทูตพิเศษสนุกสนาน / ไม่ต้องต่อวีซ่าช้าตามการณ์ / นั่งเครื่องบินวนรอบบ้านสะท้านสะเทือน / แต่อยู่อยู่ถูกสั่งปลดกลางอากาศ / ยึดอำนาจพาสส์ปอร์ตตลอดเพื่อน / ห่วงลูกเมียต้องขึ้นศาลทั้งบ้านเรือน / เงินทองเกลื่อนกลับไม่มีที่อยู่เอย (ปรบมือ) บทนี้คุณณรงค์ ขับร้องในทำนองเพลงแป๊ะฮวยพัง ทั้งชื่อเพลงและทำนองตลอดลีลาคนร้อง เข้าบรรยากาศยิ่งนัก
         เห็นเวลามืดค่ำรำไร หัวหน้าใหญ่จึงขอให้คุณนิภาในบทคุณหญิงโฮจิ๋น ว่าเป็นการสรุปท้ายด้วยเห็นความจริงของโลกว่า
         สักวาไหนว่าห่วงเรื่องดวงเมือง / ไยมาเปลืองดวงเราโดนเข้าด้วย / สงสารลูกตาซื่อใสไยจึงซวย / ใครจะช่วยลูกได้ไม่เห็นมี / เจอมือใหม่หัดขับจับทางยาก / เชือดนิ่มนิ่มค่อยค่อยลากจนถึงที่ / โอ้ขุมทรัพย์มหาศาลหานานปี / ใครจะพลีต้องยื้อไว้ขาดใจเอย (ปรบมือ) บทตบท้ายนี้ คุณสุรางค์ขับร้องในทำนองเพลงจีนหลวง ซึ่งคุ้นหูแสนไพเราะ
แล้วก็ถึงบทลา ซึ่งผู้ถนัดบทนี้ทั้งคนกำหนดตัวละครและเจ้าตัว ถ้าให้เลือกได้ โดยเฉพาะออกสร้อยได้เหมาะกับเพลง มักจะลงที่คุณหญิงอรฉัตร
         บทลา�อรฉัตร�ทำนองเพลงเต่ากินผักบุ้ง อาจารย์สุดจิตต์ ขับร้อง
         สักรวาลาทีเรื่องปีเก่า / ก่อความเศร้าอดสูมิรู้หาย / เพลิงร้อนเร่าเผาไหม้ทั้งใจกาย / แรงระเบิดฆ่ากันตายเป็นรายวัน
         (สร้อย) ดอกเอ๋ยเจ้าดอกอัญชัน / กรรมใดใครสร้างสรรค์ / ให้กรรมนั้นสนองเอยพระบารมีเจ้าชีวิต / แก้วิกฤตทุกเหตุการณ์ / พระประสงค์พสกสราญ / ผ่านแผ่นดินโดยธรรมเอย
         ขอเดชะพระสยามเทวาธิราช / คุ้มครองชาติบำราศภัยให้คงมั่น / เศรษฐกิจพอเพียงเลี้ยงดูกัน / นิรทุกข์สุขสันต์นิรันดร์เอย
         (สร้อย) ดอกเอ๋ยเจ้าดอกราชพฤกษ์ / ปวงประชาจารึก / สำนึกพระคุณอุ่นเกล้าเอย / หกสิบปีครองราชย์ / ไทยทั้งชาติเปรมปรีดา / แปดสิบเฉลิมพระชนมพรรษา / ขอทรงพระเจริญเอย (ปรบมือยาว)

บริษัท อักษรโสภณ จำกัด 58 สุขุมวิท 36 (นภาศัพท์) คลองตัน คลองเตย กรุงเทพฯ10110 โทร 0-2258-5861 Fax0-2258-9130

มีปัญหาในการใช้งานติดต่อ  Webmaster@aksornsobhon.co.th